Betfan

W tym tygodniu dojdzie do kolejnego spotkania między moskiewskim Dynamem, a polską drużyną. Z tego właśnie powodu to Dynamo Moskwa rozpocznie tę krótką serię mającą na celu poznanie rosyjskich klubów. 

Dynamo Moskwa można uznać za klub dla polskich kibiców anonimowy. Jedynym przejawem wiedzy o nim jest fakt, że gra tam nasz reprezentant Sebastian Szymański oraz legendą klubu jest Lew Jaszyn. Nie dziwi taka sytuacja, ponieważ na tle swoich lokalnych rywali, Dynamo wygląda raczej jak brzydka siostra Kopciuszka, bowiem podczas gdy inne moskiewskie “siostry” systematycznie zaznaczają swoje istnienie w Europie, to biało-niebiescy aktualnie mogą o tym tylko pomarzyć. Jednak w historii nie zawsze tak było. 

– Na gruzach tradycji

W ostatnim artykule opisywałem historię powstawania piłki nożnej na terenie Rosji, na końcu której wspomniałem, że jej rozwój zatrzymała I wojna światowa i zła polityka. Historia Dynama Moskwa okazała się idealną jego kontynuacją. Początków należy szukać po 1922 kiedy to zakończyła się w Rosji wojna domowa, a władzę objęli bolszewicy. Jesienią tego roku, Moskiewska władza wydała rozporządzenie o zamknięciu wszystkich tamtejszych burżuazyjnych klubów, na miejscu których powstać miały nowe, będące zgodnie z nowo obowiązującą ideologią dla młodzieży pracującej.

W taki sposób z inicjatywy Pawła Siemionowicza, będącego zastępcą szefa moskiewskiego sekretariatu sowieckiej policji politycznej (GPU), 18 kwietnia 1923 roku powstało stowarzyszenie sportowe Dynamo, mające występować w biało-niebieskich strojach. Młodzi będący w szeregach GPU bardzo pozytywnie zareagowali na ten ruch i rozpoczęli zakładanie licznych sekcji, w tym piłkarskiej. Musieli oni jednak w jak najkrótszym czasie stworzyć drużynę piłkarską, przez co rozpoczęto rekrutację.

Na jej czele stanął były gracz rozwiązanego “Klubu Piłkarzy Sokolniki” Fiodor Czułkow, który zwerbował swoich byłych boiskowych towarzyszy do dołączenia do Dynama. W taki oto sposób, w pierwszym oficjalnym meczu jaki rozegrali Dinamowcy, skład w pełni tworzyli byli gracze KFS, w dodatku wystąpili oni nie w ustalonych biało-niebieskich strojach, a w strojach swojego byłego klubu będące w barwach biało-czarnych. 

Można więc uznać to za symboliczną śmierć futbolu Imperium Rosyjskiego i narodziny piłki ZSRR.

  Za twe barwy biało-niebieskie 

Dinamo Moskwa shutterstock.com
Mozaika pokrywająca stadion Dynama będąca w jego barwach

Wspomniałem już, że od samego początku barwy w jakich miał występować moskiewski klub były ustalone. Jaki był tego powód? Oficjalna wersja, mówi o tym, że kolor ten miał symbolizować elektryczność, choć bądźmy szczerzy brzmi to irracjonalnie. Jeszcze inna wersja mówi o tym, że Czekiści (tajna policja) chcieli w ten sposób odnieść się do słów Feliksa Dzierżyńskiego (lider służb bezpieczeństwa), w których mówił o jasnych i czystych myślach swoich podwładnych. Ich symbolem miały być właśnie te kolory. Istnieje też chyba najbardziej prawdopodobna wersja, że po prostu chodziło o pieniądze, o czym pisał rosyjski dziennik sportowy Sport-Ekspress: 

“W 1924 roku liderzy klubu postanowili uszyć czerwono-biały mundur. Jednak kumach (przyp. aut. rodzaj tkaniny) brakowało, kosztował więcej, a Dynamo we wczesnych latach doświadczało trudności finansowych. Dlatego kupili tańszą tkaninę.”

Konstantin Alekseev, Sport- Ekspress

Mimo wszystko w 1926 roku, przyjęty został oficjalny strój niebiesko-biały posiadający charakterystyczny brylant z literą “D”. Nie traktowano tego jednak zbyt poważnie przez co bywały przypadki, że moskiewscy piłkarze pojawiali się w czerwonych i żółtych trykotach. Sytuacja unormowała się dopiero w latach 60.

– “To były piękne dni”, czasy ZSRR

Początki istnienia klubu były bardzo dobre. Łupem Dynama już w 1926 roku padło Mistrzostwo Moskwy, które  zdobyli jeszcze 5 krotnie. Dodatkowo do 1940 roku trzykrotnie udało im się zdobyć mistrzostwo ZSRR  i raz Puchar ZSRR. Na oczach Rosjan rodziła się powoli złota drużyna Moskwy, a to miał być dopiero początek.

Pełen rozkwit nadszedł w latach 50 ubiegłego wieku, kiedy to miejsca w top 3 praktycznie nie odpuszczali, zdobywając od 1949 do 1959 roku pięciokrotnie mistrzostwo i 3 krotnie meldując się na drugim miejscu i raz wznosząc Puchar ZSRR. Po tym fenomenalnym okresie forma niebiesko-białych zaczęła być bardzo nierówna i zaledwie dwa razy sięgnęli po tytuł najlepszej drużyny w kraju, w tym ten ostatni z 1976 roku. Zameldowali się także pięciokrotnie w finale Pucharu ZSRR, wychodząc zwycięsko dwukrotnie, jednak bądźmy szczerzy, że po sytych latach 50 było to marne pocieszenie.

W tym czasie mieli jednak trzy dobre kampanie europejskie. Chyba jedna z najlepiej wspomnianych to ta z sezonu 1971/72 kiedy po dobrych występach w Pucharze Zdobywców Pucharów ulegli dopiero w finale na Camp Nou Rangersom 3:2. Wynik ten był największym osiągnięciem rosyjskiej piłki, aż do zwycięstwa CSKA w Pucharze Europy. Potem Dynamo jeszcze dwukrotnie udało się dojść do półfinałów tych rozgrywek. Ostatecznie Dynamo Moskwa zapisało się w historii piłkarskiej ZSRR będąc trzecią po Dynamie Kijów i Spartaku Moskwa najbardziej utytułowaną drużyną tamtych lat.

– Kiedyś to było

Współcześnie Dynamo Moskwa raczej zawodzi. Nie jest to już kluczowa drużyna ligi, a jedynie mocny średniak, którego celem jest miejsce w górnej części tabeli. Pojawienie się w miejscach premiowanych awansem do europejskich jest mile widziane. 

Dinamo Moskwa stadion shutterstock.com
Herb Dynama Moskwa umieszczony na trybunach

Ostatnią dobrą kampanią w europie okazał się pamiętny sezon 2014/15, w którym to finał Pucharu Europy odbywał się w Warszawie. Wtedy też Dynamo, którego postawa nawiązywała do lat 50 zaliczał niesamowite występy. Grupa E  nie była dla nich żadnym wyzwaniem i opuścili ją z kompletem zwycięstw. Potem odnieśli zwycięstwo nad belgijskim Anderlechtem i dopiero w 1/8 Napoli odarło moskiewskich kibiców ze wszystkich nadziei. 

Mało brakowało i Dynamo wróciłoby na dobre do europejskiej elity, bowiem w sezonie 14/15 ponownie zajęli miejsce premiowane awansem do LE. Niestety nie pojawili się w niej nie z powodów czysto piłkarskich, ponieważ na ich drodze stanęły przepisy finansowego fair play. Długi niszczyły ten klub i sezon 2015/16 wymusił pożegnanie się niebiesko-białych z piłkarską elitą Rosji po raz pierwszy w ich historii. 

Ten kubeł zimnej wody podziałał i rozpoczęto całkowitą przebudowę składu, drodzy w utrzymaniu zawodnicy opuszczali klub, a ich miejsce zastępowali Rosjanie i ludzie związani z Dynamem. Efektem był szybki powrót do najlepszej ligi po zaledwie sezonie spędzonym na drugim poziomie rozgrywkowym.

Dziś Dynamo ponownie jest średniakiem ligi rosyjskiej, jednak warto obserwować rozwój tego projektu, bo być może sprawi on niedługo niespodziankę.

– Podsumowanie 

Dziś Dynamo Moskwa może pochwalić się 11 tytułami mistrzowskimi ZSRR (1936, 1937, 1940, 1945, 1954, 1955, 1949, 1957, 1959, 1963, 1976). Ponadto 6-krotnie zdobytym Pucharem ZSRR  (w sezonach 36/37, 52/53, 66/67, 69/70, 76/77, 83/84) i Pucharem Rosji (w sezonie 94/95). Drugim miejscem w Pucharze Zdobywców Pucharów (71/72) i niechlubnym mistrzostwem drugiego poziomu rozgrywkowego (z sezonu 16/17).